سیاهچاله‌ تهیدستان بینوا

سیاهچاله‌ تهیدستان بینوا
هر آن کس که پای او به فضای فقر باز شود، تمام بود و نبودش را از دست می‌دهد. فضای فقر، فضای ناپایداری‌هاست.
 ابوالقاسم حسینجانی: 
در حال و هوای فقر و فاقه و تنگدستی، نمی‌شود به درستی نفس کشید. نمی‌شود فقیر بود اما حقیر نبود. نمی‌شود فقیر بود اما زنده و سرزنده بود و با زندگی و سرزندگی به سر برد. آنهایی که هشت‌شان- همیشه خدا- در گرو نه‌شان است، هیچ وقت آرامش و حواس درست و حسابی ندارند تا بتوانند بنشینند و بفهمند و برنامه بریزند که چه باید کرد؟! روزمرگی زنده به گورانه، همان روز‌مرگی است! فقر، آن سیاهچاله‌‌ای است که آدمیان جامعه را، در سپهر اجتماعی/ سیاسی زندگانی می‌بلعد... والله نمی‌شود فقیر بود، اما دین داشت. والله نمی‌شود فقیر بود اما فکر و فرهنگ داشت.

والله نمی‌شود فقیر و تهیدست بود اما پدری خوب و مهربان هم بود! آن آدم عیالوار و وامانده‌ای که در چنبره عرق‌ریزی، با دو سه نوبت کاری، دارد خودش را خفه می‌کند، دیگر فرصت و حال و حوصله‌ای مگر برایش باقی می‌ماند که بتواند نقش نازنین و صمیمانه پدری مهربان و دلسوز و عاطفی و آرام را - هم- ایفا کند؟!... و وای بر ما، اگر انتظار و توقع بیجا و نابخردانه‌ای از یک جسد تکیده خسته فرسوده افسرده، داشته باشیم! فقر و نداری و تنگدستی، طاعون است. بیکاری و نداری، فحشاست. تنها راه برای فروپاشی جهنم، توسعه بهشت است. ناداری و ناکاری و ناشادی را توزیع نکنیم.

دین، گریستن نیست. دین، نگریستن است... آخر به خاطر خدا، یک‌بار هم که شده بیایید به دعاها و متن‌های مذهبی‌مان درست‌تر و دقیق‌تر نگاه کنیم. مثلا، به همین دعایی که همه‌مان در نمازهای ماه رمضان، معمولا می‌خوانیم، بیایید دوباره بنگریم: «اللهم ادخل علی اهل‌القبور السرور، اللهم اغن کّل فقیر، اللهم الشبع کل جائع، و... خدایا همه مردگان را شادان کن، همه بینوایان را به نوایی برسان، و همه گرسنگان را سیر گردان و...».

با نگرش و نگاهی هرچند گذرا، به سرتا پای همین یک دعای همگانی، کافی است که بتوانیم زیربنایی‌ترین مفهوم از دین و دنیاشناسی را کاربردی‌تر ببینیم و نتیجه بگیریم که آن خدا و پیامبری که مردگان و اموات را هم حتی شادان و مسرور می‌خواهند، مگر می‌شود که به شادی و رفاه و آسایش و آرامش مردمان زنده نیندیشند و نپردازند؟! و مگر می‌شود که در فکر چاره‌گری فقر و فاقه بینوایان- این سیاهچاله تیره‌روزی‌های آدمیان- نبود، اما ادعای جامعه دینی و توسعه معنویت و معارف را در سر داشت.

شاعر، پژوهشگر دینی، نماینده اسبق مجلس
۳۰ خرداد ۱۳۹۵ ۱۰:۱۱
همشهری آنلاین |
تعداد بازدید : ۱,۲۱۳

نظرات بینندگان


نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید